Top Verhaal.nl bied iedere dag een nieuw topverhaal uit de compleet afgeschreven verhalen van het online verhalen forum OnlineVerhalen.nl

Kloonjacht

'Meneer Ploert! Meneer Ploert? Spreek ik met u?'
'Ja, ik ben het, met wie spreek ik?'
'Ik ben het, Macy! Ik heb uw hulp nodig. Ik heb uw hulp n˙ nodig!'
'Macy, wat is er dan? Ik heb nu een vergadering, waar je ook zit, ik kan je nu niet helpen.' Aan de andere kant van de lijn klonk en zacht en angstig gesnik.
'Ik ben thuis. Help me.' Klik. Piep piep piep. Verschillende overwegingen gingen door hem heen. Hij had nu rapportvergadering, dat zou een uur duren, en dan was het afgelopen. Het betrof zijn mentorklas, kon hij dat laten zitten? Nee, dat kon niet, Macy zou moeten wacht, wat er ook aan de hand was. Hij moest de groep van dertig boven die Úne kiezen. Hij zou over een uur wel naar haar toe gaan.

Ergens halverwege de vergadering kreeg Freek een pijnlijk gevoel van schuld in zijn borst. Hij had Macy laten stikken, terwijl zij hem eigenlijk heel hard nodig had gehad, tenminste, zo klonk het. Hij gedroeg zich niet als een mentor, maar als een gewone leraar. Een echte vent, wordt geen docent. Hij schudde zijn hoofd, waarom dacht hij daar nu weer aan? Hij stond op, en kondigde aan dat hij een noodgeval had, dat hij weg moest. Zo snel hij kon, vertrok hij naar het huis van Macy. Hij had haar adres bij de balie even opgevraagd. Huis nummer dertien... Hij belde aan, en een huilende moeder deed open. 'Mevrouw Duinzand, wat is er mis?' De moeder van Macy begon nog harder te huilen. 'Waar is Macy?' Meneer Duinzand verscheen achter zijn vrouw, ook zijn ogen waren opgezwollen en rood van het huilen. 'Waar is Macy?' herhaalde Freek, bijna roepend van paniek. Noch mevrouw, noch meneer Duinzand sprak. Hij stormde langs het verdrietige echtpaar het huis in, en rende blindelings de huiskamer in. Niemand. Hij hoorde de voordeur sluiten, maar hij negeerde het. Hij rende de gang weer in, zonder het echtpaar Duinzand verder op te merken, en hij rende de trap op. Meteen toen hij op de overloop stond, zag hij het: bloed. ╔Ún van de deuren stond open, en door de deurgang was dat het enige wat hij zag. Hij liep, verschrikkelijk langzaam, omdat hij, terwijl hij liep, de angst moest overwinnen voor wat hij in die kamer aan zou treffen. Hij stapte over de drempel van de slaapkamer van zijn leerlinge, en zijn ogen vielen op het bijna naakte lijk van Macy. Ze had niet meer aan dan een onderbroekje, en ze lag op haar rug op het bed. Haar polsen waren doorgesneden, en haar lichaam was bleek.

Lees het complete verhaal..